БАБІНЕЦ — памяшканне (звычайна прамавугольнае ў плане) перад галоўным аб'ёмам храма (нефам), першапачаткова прызначанае для «аглашэнных» (тых, хто жадае прыняць хрысціянства). Мог знаходзіцца ўнутры пад хорамі (у нартэксе).

БАЗІЛІКА — асноўны кананічны тып каталіцкага храма. Прамавугольны ў плане зальны будынак, падзелены радамі калон на некалькі (3 або 5) частак — нефаў.

БАЗЫЛЬЯНЕ — манахі ордэна каталіцкай царквы з праваслаўным абрадам. У Вялікім княстве Літоўскім першы базыльянскі манастыр быў заснаваны ў канцы 15 ст. Ордэн значна пашырыўся пасля Брэсцкай уніі 1596 г. Іх манастыры ліквідаваны ў 1839 г.

БАЛДАХІН — навес над алтаром, амбонам, тронам; месціўся на стойках ці кансольна, афармляўся купалкамі, драпіроўкамі з ламбрэкенамі.

БАЛЮСТРАДА — агароджа лесвіц, тэрас, балконаў, галерэй і інш., якая складаецца з фігурных слупкоў-балясін, аб'яднаных зверху поручнем ці карнізам.

БАРАБАН — цыліндрычная або шматгранная верхняя частка будынка, якая абапіраецца на сцены, слупы, падпружныя аркі, ветразі і завяршаецца купалам або шатром.

БАРБАКАН — падковападобная прысадзістая прыбудова перад уваходам у касцёл, замак, крэпасць, якая мела абарончае прызначэнне.

БАРОКА — вызначальны стыль у еўрапейскгм мастацтве канца 16 — 18 ст. Асноўныя кампазіцыйныя прынцыпы: дынамічнасць і пластычнасць аб'ёмных архітэктурных і мастацка-дэкаратыўных кампазіцый, складанасць святлаценявых і колеравых эфектаў, крывалінейнашь абрысаў, ілюзія бязмежнасці прасторы, арганічнае спалучэнне архітэктурных і скульптурных форм.

БАРЭЛЬЕФ — скульптурны рэльеф, які выступае з плоскасці фону не больш чым на палавіну свайго аб'ёму.

БЕМА, глядзi вiма.

БЕНЕДЫКЦІНЦЫ — манахі каталіцкага ордэна, заснаванага Бенядзіктам Нурсійскім каля 530 г. ў Італіі. На Беларусі кляштары і касцёлы бенедыкцінцаў узводзіліся ў 17—18 ст. Большасць закрыта ў сярэдзіне 19 ст.

БЕРНАРДЗІНЦЫ — манахі каталіцкага ордэна, які адгалінаваўся ад францысканцаў і меў больш строгі статут. На Беларусь праніклі з Полыпчы ў 2-й палавіне 15 ст. Болышсць кляштараў закрыта ў сярэдзіне 19 ст.

БІФОРЫУМ — двухчасткавае аркаднае акно або арачны праём, характэрны для архітэктуры раманскага і гатычнага стыляў.

БЛЕНДА — ніша ў сцяне, якая імітуе аконны праём.

БРАМА — збудаванне, найчасцей яруснай кампазіцыі, з каменю ці дрэва, з галоўным уваходам ці праездам у замкнёны комплекс пабудоў. Асобны тып брамы — брама-званіца ў культавьм будаўніцтве.

БРОЎКА — дэкаратыўная рэльефная дуга над праёмам.